دو هشت دو.

از اون دوستي هايي ميخام كه از هر دري و هرجا ميشيني پيششون ميگي.از همون دوستيايه فرندز. خيلي وقته كه نداشتمش.اون صميميت َرو.يني يكي ازم پرسيد چند روز پيش كه دوستاي واقعيت كيا ان ، همون يكي دو نفري هم كه نام بردم واسش اينطوري بودم كه : ريلي؟ اينه داستان :)

يكي از حسرت هاي دبيرستانم خواهد بود قطعن. 

نميدونم دارم اشتبا ميكنم نميرم شهرستان يا نه :) 

دو هشت يك.Nothing you COULD do

خدا ميبينه؟ميبينه كه كاري نميتونم بكنم در قبال همه ي اين چيزهايي كه ميبينم و آزارم ميده عميقن؟ ميبينه كه ناراحته و ناراحتي ش بي انصافانه ست؟اگه ميبينه پس كجاست؟