207. As I touched your face

× رفتم ؛ بچّگی هام رو خاک کنم. که دیگه بهانه ِ اونجا رو نگیرم. نه که بش "حس لِس" شم ؛ فقط دیگه اونجوری ـم نشم. :/

× دلم یه قهوه ترک ِ داغ ِ داغ میخاد ؛ با یه هوای ِ بارونی ُ دو نفره. بشینم وسط جنگل قهوه ـمو میل کنم.
بعد آهنگ پخش شه ؛ بعد یکی بیاد بغلم کنه بزنم زیر ِ گریه. اونم واسم شعر بخونه. انقد که خابم ببره. #فانتزی

206. سوراخ ِ خاطره.

" هیچ کدام ؛ جای خالی ِ آن میخ ها را پر نمیکرد. هیچ کدام درد ِ آن میخ ها را نمی کاست ؛ هیچ کدام آن حفره های خالی را پر نمیکرد. هیچ کدام ؛ فقط چند تا سوراخ ِ خالی. "

#مورد ِ علاقه

ادامه نوشته

205. و خدایی که در این نزدیکی ست.

جدیدن ؛ حسّ ِ خلا میکنم. "خلا" به معنی خلا نه ؛ واژه ی ِ بهتری برایش پیدا نمیکنم.
مثلاً ؛ در اوج ِ اوج ِ شادی یک حسّ ِ مسخره ِ فلان پیچ شده ای می آید و خودش را جا میکند ُ میگوید " هرهر . فانی ِ خره! "
[ لحن همینه . ]
بعد حس میکنم که یه جایی خالیه .. باید یک صندلی ای چیزی باشد و این ها خلاصه. که حتّی نمیدانم فردی یا چیزی که قرار است روی ِ صندلی قرار بگیرد چی یا کی باشد. فقط میدانم بدجوری یک چیزی خالی است ُ حسّ ِ تهوّع میدهد.#امپتی.

× آدم های ِ تکراری ؛ باعث میشوند با تمام وجود حسّ تهوّع کنم.